Hallo allemaal,

Vandaag zijn we opgestaan in Hirosaki met zonnig weer en een lekkere temperatuur; in Nederland is het momenteel warmer als bij ons. Voor het doen van activiteiten is de temperatuur hier uitstekend. Vandaag moeten we weer ongeveer 3 uur reizen met de trein om in Hakodate op het eiland Hokkaido te komen. We moesten om 10.21 met de JR Ou line naar Shin-Aomori en vandaar met de Limited Express Super Hakucho 15 naar Hakodate. Aangezien het station 150 meter van het hotel in Hirosaki ligt hadden we tijd genoeg en hebben nog een poosje voor het station gezeten; zitten kun je hier overal, veel bankjes, zitjes. Er kwam een wat oudere man langs ons die knikte bij wijze van groet; wij begroeten hem in het Japans, hij bleef van verbazing stil staan. Natuurlijk de vraag waar wij weg kwamen, dat was ook zo'n beetje het enigste wat hij aan engels kon spreken. Hij was samoerai-leraar, maar kon ook wel karate; hij liet ons foto's zien waar hij op stond en probeerde wat dingen te vertellen. Hij bleef maar bij ons tot dat ik zei dat we naar de trein moesten. Ik kreeg nog een hand van hem en we gingen richting trein. In Shin-Aomori moesten we een half uurtje wachten op de Limited Express Super Hakucho 15. In Aomori stapten een hele grote groep begeleiders in met studenten met het syndroom van Down, kinderen met autisme of met een verstandelijke beperking. We raakten nog even aan de praat met een begeleider die redelijk engels kon spreken. Ondertussen waren we met de trein door de Seikan tunnel gegaan op ongeveer 240 meteronder de zeespiegel; een tunnel die 53 km lang is. Toen kwam Hakodate al snel in zicht na een mooie rit langs de straat van Tsugara, een verbinding van de Japanse Zee met de oceaan. Het station is een kopstation; treinen eindigen/beginnen hier hun rit van/naar hun bestemming. Het hotel al snel gevonden, ongeveer 200 meter van het station. We zitten weer wat hoger, de tiende verdieping, met een hele mooie kamer, en uitzicht over de stad en een deel van de haven. Onze eerste verkenning gedaan rondom het hotel; als je van vis houdt is dit het paradijs. Wat een soorten en elke dag verse aanvoer. dus wij vanavond ook maar aan de vis gegaan.(zie foto) Maar hoe moet je deze nu eten met stokjes; we hebben stiekum onze vingers erbij gebruikt. Het smaakte heerlijk. Nog even een stukje rond gewandeld en naar ons hotel gegaan. Vanuit ons raam zien we nu de verlichte stad. We hebben nog wat info opgehaald, maar het meeste weten we al. Morgen gaan we maar eens naar Motomachi als het weer goed is. Ja, ook hier een Motomachi met mooie oude gebouwen maar vooral veel kerken.

Tot morgen, groeten,

Jan en Yvonne