Hallo iedereen,

Vandaag bijtijds opgestaan want we willen naar Onomichi en vandaar met een snelle ferry naar Setoda, een eiland in de Japanse binnenzee in de Hiroshima Prefectuur, dit is wat wij een provincie noemen. Rond kwart over negen zijn we via de JR Sanyo line richting Onomichi vertrokken; een rit van 1 uur en 17 minuten, stipte Japanse tijd. Aangezien we de JR pass nu mogen gebruiken hebben we geen kaartje meer nodig. Het is een stoptrein dus vaak hooguit 30 seconden stilstaan op een station, maar wel efficient. Aangekomen in Onomichi, een havenplaats aan de binnenzee, gingen we op zoek naar de ferry die ons in weer stipt 40 minuten naar Setoda moest brengen. Met hulp van iemand van de Tourist Info coor het station was dit gauw geregeld. Maar nu het kaartje nog bij een kaartje-automaat die alleen Japanse tekst heeft en waarvan alleen de cijfers leesbaar zijn. Geen nood, een Japanse vrouw had ons al weer gezien en vermoedde dat wij er niet uit kwamen. Dus die haalde de kaartjes er wel even uit toen wij zeiden waar we heen wilden. De binnenzee is vrijwel altijd kalm dus geen last van zeeziekte; en de golven van een kustvaarder veroorzaakten wat deining. Op Setoda aangekomen even wat moeite moeten doen om de fietsverhuur te vinden want we wilden in ieder geval de Tartara-brug zien en mogelijk op staan. Rustig langs de kust van het eiland gefietst richting de brug, maar bij de brug moesten we toch echt omhoog om er op te komen. Ik ben wel naar boven gefietst maar Yvonne is bij een leuk zitplekje blijven wachten tot ik weer terug was, want het was haar te steil. Vanaf Onomichi naar Imambari ligt een hele rij eilanden die met grote bruggen met elkaar verbonden zijn. Hierover loopt een hele mooie fietsroute die voor de geoefende fietsers in een dag te doen is; uniek, want over de meeste van zulke bruggen kun je of mag je niet fietsen, Setoda kent veel citroenen/sinasappelteelt dus een lekkere sinasappel gekregen van een man en een vrouw in een winkel. Onze fietsen weer ingeleverd, terug met de ferry, en de trein naar Okayama, zodat we om 20.00 uur hier weer aankwamen op het station. Toen nog wat eten en dat viel niet mee, want veel eetgelegenheden die allemaal vol zaten met weekend-vierende Japanners. Uiteindelijk toch nog wat gevonden.

De koffers zover weer ingepakt dat we morgen op tijd naar het station kunnen om met de Shinkansen 700 km verder op te belanden in voorstad van Tokyo, Yokahama.

Dus echt een reisdagje; in Yokohama blijven we dan ook weer een kleine week om vandaar uit weer uitstapjes te doen.

Tot de volgende keer, groeten,

Jan en Yvonne

Foto's plaatsen wil helaas niet zo goed; dus even afwachten maar.